Skolestart.

Då har me komt igang me skoleåret her nede, i hvertfall det mesta. Me troppa opp på skolen me godt mot på mandag. Kor gale kunne det egentlig gå, me hadde jo hilst på den eine læråren allerede, og han virke jo super hyggelig. Me satte kursen mot biblioteket kor me ville printa ut dagens forelesningsnotater. Men desverre fekk me ikkje printa disse ut, så det resulterte i at me gjekk litt lite forberedt te fyste time.

Fyste time va betongkonstruksjoner. Foran i salen stod ein eldre asiater (som hadde jobba på skolen i ti år), men engelsken hans va kje så mye å skrøyta av te å ha våre der så lenge. Han va egentlig ein illsint mann. For i fjor hadde 84 av 125 stykk strøke i faget hans, og det va ikkje hans feil. Så nå sko han ikkje lega ud ut någen notater før timen, fordi me sko bruke timane hans te å notera ned det han seie og fylla med. Han stod og å fortalte oss at det va bedre og ikkje skriva någe svar enn å skriva feil. Me har vist et mye viktigare jobb en legane, fordi de bare tar hånd om någen pasienter te dagen, mens om en byggning dette ned så tar me liv av flerne hundre. Han poengterte dette veldig mye, at me kan ta liv av flerne hundre om me regne litt feil. Forsåvidt greit det, men tror egentlig bare han e lei for å ikkje sjøl ha komt inn på lege studiet. Dette e någe nytt for oss, som hjemma e vant me at me får litt poeng så lenge me prøve. Der e det kos me har gjort utregning som e viktig, ikkje nødvendigvis det sista svaret. Han va og veldig på at me ikkje måtte komma for seint, og ikkje stikka ut av klassen hans før han va ferdig og snakka. Dette e heilt greit og det forstår me, men det blir et bitte lite problem når han snakke ut i friminutte og me egentlig må bruka det te å komma oss over heile campus, fordi lærer nr to stenge oss ute om me komme for seint...

Me litt nerver spurta me ut av klasserommet for å komma oss te neste fag. Det kunne i hvertfall kje bli verre. Når me kom ned til klasserommet klarte me å snika oss inn i klassen uten at det blei for mye bråk. Men når någen andre norske gutter fra klassen hjemma kom blei det bare kalt bloody norwegian students. Han va og heilt i 100 lille koreaneren.. Hoppa opp og ned mens han skreik at me sko ver stille og ikkje komme for seint te timane hans. Kver person som kom inn for seint blei stilt for en aldri så liten utspørring før de fekk satt seg. Han har og en kjempe ide når han ska spør oss om spørsmål foran heile klassen. Han har nemlig en fin funksjon på pcen der han har bilde av oss alle. Når han trykke på en knapp velge denne funksjonen ut ein heilt tilfeldig person i klassen, som får bilde av seg sjøl stort framme på veggen, og så må denne personen svara på det han spør om. Siden me ikkje va heilt inne i engelsken hans ennå og ikkje va heilt me på fagspråket så va me livredde for å se vårt bilde. Heldigvis slapp me, men e vel bare spørsmål om tid før me må svara. Ein ting te som toppe heile greiå e at me ska ha et prosjekt i dette faget. me ska jobba i grupper på 6 personer. Dette prosjekte ska framføras, men han gidde ikkje, og har kje tid te å sitta å hørra på alle gruppene. Men Dr. Dong (må for all del ikkje glemma å sei dr foran om du ska spør han om någe) har en plan. For han ska bruka tilfeldig utvalg igjen han. Men det e kje sånn at heile gruppå må opp, nei det e ein fra heile gruppå som må ta støyten.. Dette håpe eg ikkje blir meg, men egentlig har eg nok bare godt av det. Så me får ta det som det komme

Så fyste dag på skolen kunne vel vært litt mer positiv, men me har det jo så fint rundt oss at me får bare tåla det som komme. Me har forresten våre i dag og bytta vekk betonkonstruksjoner me någe som såg greiere ut. Me blei anbefalt dette fordi det va så forskjell på norske og australske standara.. Så va bedre for oss og ta det hjemma, någe me og ha mulighet te. Så nå har me bytta te et nytt fag me ikkje e heilt sikre på ka innebære.. Kan bli festlig, tror me ska få testa engelsken vår en god del.. For å komma inn i dette faget måtte me gå å snakka me læråren, siden de hadde hatt fyste timane i dag og me ikkje kom i de. Me lurte litt på om me ville klare å henga me i faget, om det kanskje blei for vanskelig for oss. Men han meinte at det sko me fiksa lett.. Så då satsa me på det. Når me va på vei ut dørå, hørte me bare ein som jubla itte å ha økt antallet studenter i klassen sin fra 16-19... ;)

Nå e me spendt på kosen de to siste fagå e og kosen resten av skoleåret ska gå.. Det blir en spennandne utfordring... :D (forresten, eg ska prøva å aldri klaga på de foreleserane me har hjemma igjen, føle me har sett hakke værre så langt) ;)